"Sessizliğim kucaklasın seni...

...benim kucakladığım gibi"
Tilbe Saran demiş ölen sevdiği Cüneyt Türel'in ardından..

Her hafta değer verdiğim bir sanatçının ölüm haberini duymak alışkanlık oldu sanki...
Bu sefer Cüneyt Türel'in ölüm haberi geldi. 70 yaşında, kansere yenik düştü...
Güzel sesli adamlardır en çok yitirdiğimize üzüldüğüm. Sesleri öyle güzeldir ki, öyle bir dokunur işler ki içinize, söyledikleriyle hissedersiniz.. belki aynı sözler çıkmıştır başkalarının ağzından ama o güzel sesli adamlar söylediğinde, hissedersiniz.... Cüneyt Türel de onlardan biriydi işte. Talihsizim hiç sahnede izleyemedim. En azından yakından görmüşlüğüm var kendisini, hem de ilk o girmişti Fatih Reşat Nuri Sahnesi'ne bizden sonra, Ali Taygun'u uğurlamak için...

Tilbe Saran'ı da şansıma bir kere izleme fırsatı buldum sahnede. Sanki anlaşmış gibi iki güzel sesli insan bulmuşlar birbirilerini.
Güzel kadın Tilbe Saran. Sesinde garip bir hüzün var bence.

Sevdiğini kaybettiğini öğrendiğim anda, bilmiyorum neden, hissettim yaşadığı hüznü. O çökmüş hali geldi gözümün önüne, çaresizliği, sessizliği...

Sonra gazeteye verdiği bu ilanı gördüm bugün. O hüzünlü tebessüm aldı yüzümü. Sessizlik galiba tek elden gelen ölümün ardından. Belki bir kaç defa hunharca, çığlıklarla, hıçkırıklarla ağlamak ve sonra sadece sessiz kalmak...

İyi ki uzaktayım şimdi. Çünkü biliyorum İstanbul'da olsam, Muhsin Ertuğrul'daki anma gününe giderdim. Tilbe Saran'ı gördüğüm anda, yapacağı konuşmayı duyduğum anda ağlamaya başlardım kesin. Sonra insanlar garip garip bana bakarlardı. Sanki Cüneyt Türel'i tanıyormuşum, sanki ona aşıkmışım sanıp. Ama düşününce sanki onlar da ağlamayacaklar mı Tilbe Saran'ı sevdiği için söyleyeceklerine...

Mekanın cennet olsun Cüneyt Türel....